اي خدا لحظه ي شادي چه كم است؟

زندگي دشت غم است

چه توان كرد در اين دشت غريب

غم وشادي به هم است

اشك من مي گويد:

عمر ما آه وغم است

غم من كشت مرا

اي خدا لحظه ي شادي چه كم است...

خاموش ايستاده بودي و به چشمانم نگاه مي کردي و دستانم را مي فشردي
و سرانجام گفتي : زندگي يعني ..... تو ، تو ، تو ....
و دستانم را رها کردي و رفتي .....
من اشک از چشمانم جاري شد و گفتم : اگر زندگي يعني من پس چرا تنهايم مي گزاري ؟
اما تو به حرفهايم گوش ندادي و به راهت ادامه دادي
آنقدر سريع رفتي که حتي نتوانستم ردپايت را دنبال کنم .....
اما حال فهميدم که زندگي يعني من و خودم براي هميشه ......